Post

Vandaag een envelop ontvangen met de NY Review of Books. Daar is vooral Hans blij mee, want de wachttijd valt soms lang. De bekende laatste loodjes... Niet dat er geen vaart in zit, het gaat zelfs wonderbaarlijk snel. Er wordt hier zeven dagen per week gewerkt, met uitzondering van de 1ste en de 16de van de maand. Op die dagen is de trekking van de lotto; kunnen ze meteen de poet verbrassen. Alle materialen zijn binnen. De timmerman is volgens zijn zeggen bezig met de bedden en tafels, maar heeft de boel even stil moeten leggen vanwege een buitenbaarmoederlijke zwangerschap van zijn vriendin. Pure overmacht. Vanmiddag zaten we in een wolkbreuk, waardoor de vloer van het dakterras niet gestort kon worden. Alles sal reg kom, daar houden we het maar op.

De internetverbinding is hier nogal traag, behalve vroeg in de ochtend. Maar dan ligt in Holland iedereen op een oor. Hoe we dat oplossen, zien we straks wel in ons eigen huis. Nu zitten we op een telefoonlijn, die we delen met anderen. Misschien is de verbinding op een eigen lijn sneller.

Je staat hier paf van de groeikracht van planten, vooral na een tropische regenbui. Zaden komen al na een paar dagen uit, terwijl ze er in Frankrijk weken over deden. Ideaal om straks een tuintje aan te leggen rond het huis.

Kristien gezien door Mark