Oud vuil

Wat gek om te bedenken dat jullie al weer bij de kachel zitten. Hier zou je het liefst de kachel uitzetten. Zo is er altijd wat. Het huis is klaar op de aanschaf van een eettafel en een werktafel voor mij na. Alle hoop op de timmerman die ze zou fabriceren hebben we laten varen. Hij glijdt steeds verder af. Tuk heeft hem al een keer een klap gegeven uit frustratie; ze hebben hem vooruitbetaald om hout in te kopen. Ik denk dat ze naar hun geld kunnen fluiten.

Hans zit inmiddels lekker in zijn privé domein. Het gaat hem beter na een maand medicijnen. De dokter in Bangkok was tevreden over het verloop, maar gaf aan dat hij nog niet op de juiste dosis medicijn zit. Die is, zoals voor meer aandoeningen, lastig vast te stellen. Eerst was het te weinig, nu lijkt het weer te veel. Dat moet hij zelf uitproberen. We gaan ervan uit dat het goed komt. In elk geval heeft hij nu al meer energie en de sombere wolken drijven over. We hoeven pas eind december terug voor controle, dus de komende maanden hebben we in principe rust. Het is momenteel erg stil op het eiland, weinig toeristen. Dat vinden wij niet erg. Dit is de aanloop naar de regentijd. Je gaat er bijna naar verlangen, want het is erg benauwd, zoals voorafgaand aan een onweersbui die maar niet valt. Het water in het zwembad heeft de temperatuur van warme thee. Maar de dagelijkse aqua-oefeningen doen ons allebei veel goed.

Ik denk de laatste dagen regelmatig aan mijn tuin in Frankrijk. Het zijn heerlijke jaren geweest, maar op het laatst was het niet meer te doen. Alleen al het werk om de metershoge heggen te knippen en het afval daarvan af te voeren. De laatste keer hadden we alles gehakseld en kregen we broei in de stapel die niet snel genoeg was weggewerkt. Hier zou ik wel weer iets willen doen in de tuin, maar het is voorlopig te heet en alles groeit vanzelf. Tenminste als het regent. Als het niet regent, gaat alle nieuwe aanplant gewoon dood. Daar kan je met tuinslang en gieter niks tegen beginnen.

Op onze tocht naar Birma voor de visumverlenging hebben we het zuiden van Thailand doorkruist. Met zijn weelderige begroeiing maakte dat de indruk van één grote plantenkwekerij: rubberplantages, kokospalmen in alle soorten en maten en heel veel uitbundig bloeiende planten. Er hing een andere sfeer dan op de eilanden, die een veel rommeliger indruk maken. Hier ziet iedereen de natuur als een grote afvalbak. In onze afwezigheid was er een douche geïnstalleerd in huis. De verpakking was uit het slaapkamerraam op de rotsen gepletterd, maar recht in het zicht. Toen ik uiteindelijk zelf maar op de rotsen klom om de doos te verwijderen, krioelde er een duizendvoudig mierennest vol eitjes in. Dus laat ik het nu maar verteren, wat ook de bedoeling was van de Thai.

Wat we vanochtend zagen spande de kroon. Uit een stapel vuilniszakken langs de weg zag ik een harig wit been steken. Toen ik vaart minderde bleek het toe te behoren aan een jongen van een jaar of twintig die er als dood bij lag. Hij was bedekt met vliegen die rond de zakken krioelden temidden van een onbeschrijfelijke stank. Je kan vuilnis hier hooguit 24 uur laten staan. Niemand keurde de jongen een blik waardig, en ook wij reden door, wetende dat de vuilniswagen elk moment kon komen. En inderdaad, op de terugweg van het zwembad was alles weg. Hij had ook nog eens schuin voor de dokterspost gelegen die inmiddels open was. Maar in principe steekt niemand voor zoiets een vinger uit: drank en partypillen? Dat komt hier maar al te vaak voor.

Kristien gezien door Mark