Zondag

Vanochtend werd ik wakker van een vaag geritsel in de tuin. Het is nog donker en de haantjes van de buren zijn nog niet aan hun ochtendaubade begonnen; het moet tegen vijfen zijn. Dan wordt het geritsel van de bananenbladeren luider en daar komt het: de voorspelde regen.

Tegen kwart voor zeven zitten we klaar om naar het zwembad te rijden voor onze dagelijkse aquajogging. Daarmee zijn we begonnen onder in het Mercatorbad in Amsterdam en dat zetten we hier op eigen houtje voort. In Normandië maakten we ’s ochtends voor het ontbijt een wandeling van drie kwartier. Hier is het dus een duik in het chloorwater geworden. Maar het effect is hetzelfde: je bloed gaat stromen en na drie kwartier ben je klaar voor wat de dag gaat brengen.

Vandaag dus regen. Gelukkig, want het waterpeil was flink gedaald en bij de buren was de tankauto gisteren een paar keer langs geweest om hun felblauwe regenton van 5000 liter bij te vullen. Dat gevaarte is zo lelijk dat we gauw een rij bananenspruiten hebben geplant, zodat hij binnenkort uit het zicht zal zijn. Inmiddels loopt hij fors over door de regen, terwijl onze tank gestaag volstroomt. Het blijft gokken. Vorige keer hadden we net water gekocht toen het de nacht daarop begon te regenen. Dan stroomt je geld letterlijk weg.

Dat het vandaag zondag is kan je nergens aan merken. De winkels zijn open, de restaurants en bars ook en in de bouw wordt gewoon doorgetimmerd. Wil je weten wat voor dag het is, dan moet je zelf goed opletten. Als het je wat uitmaakt tenminste. En dat is steeds meer de vraag.

Kristien gezien door Mark