Chicken or pork

Als ik geen zin heb om ’s ochtends ontbijt te maken en we toch voor boodschappen naar de winkel van sinkel voorbij de haven moeten, gaan we eten bij het restaurantje daar recht tegenover. Het menu daar is supereenvoudig: rijst met kip of varkensvlees. Maar daarmee kan de kokkin wel toveren.

De eerste bewoners van Koh Tao leefden van de visvangst, kweekten groenten en hielden kippen en varkens rond het huis. Dat is nog steeds zo als je een kijkje neemt achter de soms luxueuze nieuwbouw langs strand en hoofdweg, waar de toeristen zwermen. Tussen de huizen en hutjes van de plaatselijke bewoners scharrelen kippen, honden en katten en overal zijn kleine moestuintjes. Tomaten en sla worden gekweekt in speciale kassen op hoge poten. De bakken zijn afgedekt met plastic en worden constant geïrrigeerd. De groenten die ik in mijn moestuintje hier heb gezaaid, werden in een mum van tijd verzwolgen door grote zwarte mieren die als een soort sprinkhanenplaag het malse groen bedekten en verslonden. Zo gaat dat hier.

Kip en varkensvlees staan het meest op het menu. Meer nog dan vis, wat vreemd is op een eiland. Maar een bureaucratische verordening maakt dat vis die hier voor de kust wordt gevangen niet rechtstreeks aan land mag worden gebracht. Die moet eerst langs de visafslag op het vasteland en wordt dan pas weer verspreid over de eilanden. Vis is hier dan ook niet goedkoop. Uiteraard wordt met die regel de hand gelicht en de lekkerste vis belandt rechtstreeks op tafel in de betere restaurants. De plaatselijke bevolking moet het doen met wat overblijft.

Om te voldoen aan de verlangens en gewoonten van de verwende westerse toeristen wordt van alles ingevoerd. Zo kan je bevroren lamsvlees uit Nieuw-Zeeland kopen en ik zag zelfs laatst halal geslacht rundvlees uit India. Pizza ovens vind je ook in diverse eettentjes bij het strand, maar een Thai zal je daar niet aantreffen. Omdat ze het niet lusten, maar ook omdat westers eten voor een Thai peperduur is.

Voor het ontbijtje van vanochtend zijn we 50 Baht kwijt, zo’n 1.25 euro per persoon. De maaltijd bestaat uit een bordje rijst met kip of varkensvlees naar keuze, maar het geheim zit in de bereiding. Elke avond zet de kokkin twee grote aluminiumpannen op het butagas. Gevuld met water en handenvol kruiden kookt ze in de ene kip, in de andere varkensschenkel. De soep staat de hele nacht op een zacht vuurtje te trekken. De volgende ochtend tegen zevenen is ze klaar voor haar klanten. De kip wordt in stukjes gesneden over de rijst, waarbij je kan kiezen voor borstvlees of poot. Er gaat wat vers gehakte koriander over, wat komkommerschijfjes ter garnering en een kommetje zelfgemaakte chilisaus. Dat is nog niet alles, want ernaast volgt nog een bakje zeer pittige bouillon waarin de kip die nacht heeft staan garen.

Het varkensvlees is eigenlijk nog lekkerder, want dat is klaargemaakt in een Chinees kruidenmengsel, waarin kaneel de boventoon voert. Het smaakt bijna als speculaaskruiden. In de erwtensoep wordt schenkelvlees roze, hier wordt het door de kruiden donkerbruin. Je kan kiezen voor stukjes met of zonder vet. Er gaat wat gestoofde groente bij en wat ingelegde. Helemaal af is het als je er nog een hardgekookt eitje bij bestelt. De bouillon van dit vlees is een traktatie. Hier vind je geen toeristen, alleen Thai en ingewijde farangs.

Kristien gezien door Mark