Pharmacy

In 1998 was de medische verzorging op Koh Tao in handen van welgeteld één nurse. Een kordate Thaise vrouw die een paar keer per week spreekuur hield in een ruimte met een kast geneesmiddelen. Long time residents en de toen nog schaarse toerist hielp zij bij de meest voorkomende aandoeningen: darminfectie, glassplinters en de incidentele brandwond, veroorzaakt door de uitlaatpijp van huurscooters. Had je diarree dan kreeg je een pilletje dat je per stuk moest afrekenen.

Dat systeem is in al die jaren niet veranderd. Medicijnen zijn zonder recept verkrijgbaar en gaan nog steeds per stuk of per strip van tien over de toonbank. Alleen het aantal verkooppunten is onwaarschijnlijk uitgebreid. Er zijn hier verhoudingsgewijs meer apotheken dan in een Franse provinciestad, waar hun aantal alleen wordt overtroffen door bakkerswinkels. Blijkbaar zijn de winstmarges in deze branche torenhoog.

Na een paar maanden waren we door onze voorraad Euphytose heen, een Frans kruidenpreparaat dat de nachtrust bevordert. Wij dachten dat kruidengeneeskunst hier wijd verbreid zou zijn, maar nee. Tenminste, niet in bij de pharmacies op het eiland; in natura bestaat het wel degelijk. Als je bijvoorbeeld wordt gestoken door een sluipwesp, plukken ze meteen wat bladeren die fijngewreven op de beet worden gedrukt. Pijn verdwijn!

Wie echter bij de apotheek om een onschuldig slaapmiddel vraagt, krijgt meteen een strip valium onder zijn neus gedrukt, slechts 2 Baht (5 cent) per tablet. Als je uitlegt dat je geen chemisch product wilt, maar iets op kruidenbasis zijn ze verbaasd. Natuurlijk, je kan ook valeriaan krijgen, maar dat is tien keer duurder.

Tenminste tien keer, want met de prijzen van medicijnen wordt enorm gerommeld. Een doosje valeriaan van 10 tabletten kost op het vasteland maar liefst 185 Baht. Hier op Koh Tao ken ik maar één pharmacy die het tegen die prijs aanbiedt; de rest legt er nog eens een flinke marge bovenop. Nu is het leven op een eiland sowieso duurder, omdat alles per boot moet worden aangevoerd. Maar sommigen maken het wel erg bont.

Vanochtend moest ik 350 Baht neertellen voor dat bewuste doosje valeriaan. Toen ik protesteerde tegen die belachelijke prijs, ging er direct 50 Baht vanaf. Maar verder ging de verkoopster niet; liever niets verkocht dan tegen een te lage prijs. Sommige pharmacies hebben dan ook zelden klanten en sluiten vroeg of laat hun deur. voorgoed.

Kristien gezien door Mark