Geesten

De dag dat met een bouwproject begonnen wordt, is hier nooit toeval. Er gaat heel wat gewichel aan vooraf totdat de sterren gunstig staan. De dorpsoudste hoeft er niet bij te zijn, maar zijn aanwezigheid brengt wel geluk. Hij wijst de plek aan waar de eerste paal moet komen. Zo is het, naar verluidt, ook bij ons huis gegaan.

Aan de bewapening die straks verdwijnt onder beton wordt traditioneel een tuiltje bloemen vastgeknoopt. Zulke versieringen zie je hier vaker, bevestigd aan een scheepsboeg of een motorkap om de bescherming van de geesten af te smeken. Naast het Boeddhisme is het oeroude geloof in geesten hier nog heilig.

De kinderen die laatst verhuisden, kregen de raad eerst maar een nachtje door te brengen in het lege huis. Om boze geesten te verjagen en goede aan te lokken moesten er drie dingen mee: een kat, een lang scherp mes en een bakje vol met kleingeld. Met zulke aanbevelingen wordt niet gespot.

Er zijn hier plekken op het eiland waar het niet pluis zou zijn. Vlak bij de boksarena is er een. Eerst zat er tijdenlang een restaurant, dat aan geen kanten liep. Daarna lag het terrein een poosje braak. Totdat een overmoedige besloot om daar een bioscoop te beginnen. Meteen bij aanvang sloeg het noodlot toe. Twee jonge mannen die de elektriciteit aanlegden, zijn door de stroom gedood. Vervolgens werd de monniken gevraagd om in een ritueel de boze geesten te verjagen. Sindsdien zijn er geen rampen meer gebeurd, maar erg succesvol is de tent niet.

De goede geesten lokt men aan door mini-tempeltjes die je overal kan aantreffen. Elke ochtend wordt de offerschrijn verzorgd en voorzien van verse gaven. Dat kan van alles zijn, van rijst en fruit tot een glas limonade. Een bundel wierookstokjes maakt het compleet, en dan kan de dag beginnen.

De verering van Boeddha en de geesten doet niet onder voor die van het Thaise koningspaar. Toen ons huis klaar was kregen wij een grote kleurenfoto cadeau van koning Bhumibol en koningin Sirikit. Die wonderlijke namen kennen wij al zestig jaar. Hun sprookjeshuwelijk was destijds wereldnieuws.

Het echtpaar kreeg vier kinderen, drie dochters en een zoon. De tweede dochter, Maha Chakri, bleef ongetrouwd. Als ambassadrice van het hof reist zij het land af en geeft lezingen. Zij is volkomen naturel en staat dicht bij het volk dat haar Phra Thep noemt, Prinses Engel. Haar populariteit is grenzeloos en overstijgt die van haar broer, de troonopvolger.

Op 5 december werd de koning vierentachtig. Je zag hem live op de tv het volk toespreken: zijn stem verzwakt, broos van gestel, maar nog steeds indrukwekkend in zijn goudbrokaten jas. De koning heeft veel voor zijn land gedaan en is geliefd. Thailand is dankzij hem zijn buren ver vooruit.

Niet alleen Bhumibol, maar ook zijn voorvaderen delen in de verering. Je ziet hun afbeeldingen in tempeltjes en op portretten. In ieder Thais gebouw –van hut tot bankpaleis– prijken hun foto’s aan de wand. Het leuke is dat het vaak geen geijkte statiefoto’s zijn. Zo zit de koning er op die van ons heel ongedwongen bij en blikt verlegen van terzijde in de lens. De koningin knielt aan zijn voeten en lacht ons stralend toe. Die foto hangt inmiddels op een ereplek in huis.

Kristien gezien door Mark