Thais kuisen

Eens in de zoveel tijd komt er een bakfiets van de heuvel rijden, volgeladen met stokken die een waaiervormig uiteinde hebben. het is de bezemwagen. Boven op de berg zit blijkbaar een productieatelier en als er voorraad genoeg is, wordt de handel aangeboden. Je ziet de bakfiets – of beter bakbrommer, want hier fietst geen hond – soms dagen op diverse plekken staan totdat hij uitverkocht is.

Een bamboesteel met kokosvezels aan het uiteinde als veger. Ik dacht in het begin: leuk die folklore, maar ik wil een stofzuiger. Inmiddels zweer ik bij die bezems. Met kokosharen, bevestigd in een platte waaier, kan je in alle hoeken en gaten komen. Op stenen vloeren is het ideaal, je veegt het zand en stof gewoon weer terug naar buiten. Je verbruikt geen stroom en hebt geen dure stofzuigerzakken nodig.

Natuurlijk zijn die bezems niet voor de eeuwigheid gemaakt, want de kokosvezels laten los. Na een paar maanden is zo’n bezem half kaal. Maar de aanvoer is continu, dus dat is geen probleem.

Voor het verwijderen van stof op meubels is er een andere lokale oplossing. Geen stofdoeken of wegwerptissues, maar een plumeau van vogelveren. Ik had er al een aangeschaft omdat ik hem zo mooi vond, voordat ik snapte waarvoor hij diende. De veren vergaren het stof en je hoeft ze alleen maar buiten uit te schudden. Kan het eenvoudiger?

Net als de kokosvezels laten ook de veren los. Maar een nieuwe stoffer kost de kop niet. Al wat hier primitief lijkt, is vaak geniaal van eenvoud.

Kristien gezien door Mark