Poolperikelen

Elke ochtend tegen zevenen beklimmen wij de trap naar het zwembad. Het is de lesvijver van een duikschool en ligt in een paradijselijke omgeving. Rondom zijn weelderig bloeiende bomen en struiken geplant. Op de achtergrond verrijst de jungle en verder naar beneden ligt de zee.

Maar ieder sprookje heeft zijn keerzijde. In dit geval de slonzigheid waarmee het complex wordt onderhouden. Daar loopt een hele ploeg voor rond, die we inmiddels stuk voor stuk kennen. Aanvankelijk werd wel vreemd opgekeken. Wie komt er nou zo vroeg zijn bed uit om te zwemmen? Maar inmiddels zijn we helemaal geaccepteerd. Exercise! zo worden we nu met armzwaaien begroet.

De man die we het vaakst zien, moet het bad schoonhouden. Stofzuigen en verdronken insecten weghalen met een reuzenschepnet. Zijn werkmoraal is niet erg hoog. Soms moeten wij zelf eerst een rondje met het schepnet maken, terwijl hij toekijkt. De stofzuiger hanteert hij ook niet dagelijks, en als hij wel zuigt heeft hij een heel eigen stijl. Het komt maar zelden voor dat hij gewoon zijn klus doet. Meestal legt hij om de haverklap de zuiger neer en gaat iets anders doen. Een rondje op de strontkar maken die de beerput leegzuigt, of luidruchtig op de retirade gaan zitten telefoneren.

Het wc-gebouwtje is een instituut op zich. In alle vroegte is het een Thaise ontmoetingsplaats. Niet elke Thai heeft thuis een wc-pot, dus komen ze hier met een duidelijk doel. Na een poosje zie je dat het steeds dezelfde types zijn. De een drentelt eerst een paar rondjes om de pool totdat de aandrang komt, de ander stapt regelrecht naar binnen.

Af en toe ben je getuige van een duister handeltje, tenminste zo lijkt het. Een envelopje wisselt tegen betaling van eigenaar, die zich vervolgens even achter de wc-deur terugtrekt. Papier ontbreekt op het gemak, wat wel zo hygiënisch is want papier mag hier niet worden doorgetrokken. Daar is het afvoersysteem niet tegen bestand. In plaats daarvan hangt naast de pot een waterslang met douchekop. Alleen komt daar niet altijd water uit...

Die hokjes worden drukbezocht en daarom komt tegen achten de schoonmaakploeg. Dat is een man of (meestal) een vrouw, die eerst voorzichtig van buitenaf de deuren openduwt. Ze zijn heel wat gewend, maar je weet nooit wat je aan zal treffen.

Er is een man in dienst om uitgebloeide bloemen op te vegen, een ander die de ligstoelen rechtzet, een vrouw die verse bloemen plukt voor het restaurant. Elke dag draait ieder zijn rondje, altijd relaxed en in voor een praatje. Niemand heeft haast.

De stofzuigerman staat zich soms minutenlang voor de spiegel te bestuderen. Als ik me heb verkleed op de wc en aanschuif om mijn haar te fatsoeneren, maakt hij ruim baan. Wanneer ik mompel dat mijn tijd van spiegelstaren voorbij is, zegt hij glimlachend: No, beautiful! Kijk, zulke leugentjes kan ik waarderen.

Kristien gezien door Mark