Quake

Een Japanse vrouw zegt met de doodsschrik nog op haar gezicht: Ik heb het overleefd, maar ik weet niet of ik daar blij om moet zijn. De beelden op de tv zijn huiveringwekkend. Terwijl BBC World, DW-TV, Fox News en France 24 hun focus al weer op een volgende catastrofe hebben gericht, blijft de Japanse zender NHK World gevolgen van de aardbeving tonen.

De vernielingen zijn onbeschrijfelijk. De oerkracht van het water heeft in luttele minuten alles weggevaagd. Een groepje diep geschokte overlevenden hurkt verslagen bijeen rond een houtvuur. Het sneeuwt, ze zijn alles kwijt en de ravage is enorm. Wordt hun leven ooit weer wat het was? Hulp is vooralsnog gericht op wie er nog te redden valt. De doden onder het puin moeten wachten.

Indrukwekkend is de discipline van de Japanners. Nergens breekt paniek uit, iedereen helpt elkaar. Bij de uitgifte van drinkwater vormen zich keurige rijen. Er wordt gehamsterd, maar zelfs dat verloopt ordelijk. Hier zie je het Zen-Boeddhisme in praktijk.

In Tokio hield men de adem in dat de sinds lang voorspelde schok die de hoofdstad van de kaart zal vegen, was aangebroken. Maar toen die rampspoed uitbleef, hernam het leven er onmiddellijk zijn normale gang. Het was inmiddels vrijdagavond en het uitgaansleven begon.

De aarde schokt voortdurend lichtjes na, maar voor donderdag wordt een nieuwe grote beving verwacht. Dat kan rampzalig worden voor de kerncentrales, die nog steeds niet afgekoeld zijn. De mensen zijn benauwd voor dit onzichtbare gevaar. Nu al wordt angstig naar de windrichting gekeken. Voorlopig staat er westenwind, wat gunstig is want dan drijft de straling richting Stille Oceaan.

Kerncentrales bouwen op een gigantisch breukvlak! Het lijkt alsof men op een tropisch eiland meer ontzag heeft voor de natuur dan in een economisch hoog ontwikkeld land.

Kristien gezien door Mark