Onthechting

Op zoek naar een gekleurd lintje om twee identieke brillenkokers van elkaar te onderscheiden open ik de naaidoos. Bij de verhuizing heb ik mijn voorraad garenklosjes, spelden, naalden en knopen flink uitgedund, maar het assortiment is nog steeds aanzienlijk. Dus een lintje moet zeker te vinden zijn.

Het is donker in de kast en ik kan het niet goed zien, maar het lijkt wel of er iets beweegt in het vak dat ik open. Ik trek de doos wat meer naar het licht en... jakkes! Het krioelt van de gevleugelde mieren. Ik blijk onderdak te bieden aan een complete mierenkolonie.

Al en tijdje vliegen er ’s avonds opeens grote mieren door de kamer, die zich branden aan het lamplicht en hun vleugels verliezen. De vloer lijkt af en toe wel een mierenkerkhof. En als ik ze niet opruim, rukt ’s nachts een insectenbrigade uit om zich van de resten meester te maken.

We hebben alle spleten en kieren die we konden vinden gedicht, maar bij vlagen bleven ze opduiken. En nu begrijp ik eindelijk dat ze niet van buiten kwamen, maar uit een donker plekje in huis waar ze ongestoord hebben genesteld.

Vol afgrijzen zet ik de naaidoos buiten en open voorzichtig de andere vakjes. Jawel hoor: eitjes, larven, de hele mikmak. En tot overmaat van ramp blijkt een flink deel van de inhoud beschimmeld en verroest.

Anderhalf uur later heb ik alles weer schoon. Redden wat er nog te redden viel en wegdoen wat je hier toch niet gebruikt. Het leven in de tropen is eigenlijk vrij simpel: de natuur dicteert. Je kan hier maar het beste zo min mogelijk bewaren. Alles wat niet dagelijks gebruikt wordt, teert weg.

Dat geldt voor kleding, maar ook voor voedsel. Na het noodweer kon de inhoud van mijn keukenla de vuilnisbak in: bouillonblokjes, suiker, cashewnoten. Alles was groen uitgeslagen. Plastic dozen lijken het schimmelproces alleen maar te versnellen. De inhoud van de diepvries heb ik uit voorzorg weggedaan. Die had dagen zonder stroom gestaan en daarna alles opnieuw bevroren. Aan de buitenkant was niks te zien, maar een voedselvergiftiging heb je hier zo te pakken.

Dus luidt het adagium: geen bezit vergaren en geen voorraden aanleggen. Kortom, onthechten. Dat is in dit klimaat veel gemakkelijker dan in het westen. Het begint mij nu te dagen waarom het boeddhisme hier zijn wortels heeft.

Kristien gezien door Mark