Cement

De natuurramp van een maand geleden heeft ook positieve effecten. Opeens wordt er haast gemaakt met de aanleg van de weg naar ons huis. Vanaf de voet van de berg tot boven aan toe wordt alles gebetonneerd.

Grote stukken van de zandweg waren al voorzien van een betonlaag, maar waar dat niet zo was is de grond tijdens het noodweer letterlijk weggespoeld. En met iedere nieuwe regenbui brokkelt hij verder af. Zo zijn de vijf vrachtwagens met zand en puin om onze oprijlaan te verstevigen volledig verdwenen. Om verder kapitaalverlies te voorkomen komt er nu eindelijk actie.

Op Goede Vrijdag wordt er grond gestort in de kraters van de oprijlaan. Deze keer is het geen bouwpuin, maar een soort afgegraven aarde vol boomwortels. Het is op willekeurige plekken uit de vrachtwagens gekiept en het wachten is nu op de bulldozer om de boel te verspreiden en aan te stampen. Maar een dag lang gebeurt er helemaal niks.

We zijn net terug uit het zwembad wanneer op Paaszondag de werkploeg aantreedt. Thai of Birmezen, ik kan het verschil nog steeds niet zien. Met zā€™n vieren gaan ze aan de slag om de grond te verzetten en te egaliseren. Hun enige gereedschap is de hak.

Het kost ze de hele dag, maar het lukt. De opzichter van de werkzaamheden is de aannemer van ons huis, Pi Noj. Hij heeft dit karwei aangenomen voor een vast bedrag en wil blijkbaar het geld voor de bulldozer uitsparen. Hij laadt de werklui in zijn truck en rijdt de weg op en neer om de aarde te pletten. Het resultaat oogt goed, tot er een hevig onweer losbarst dat het werk deels ongedaan maakt.

De volgende dag wordt er met planken een mal voor het beton getimmerd en kan het storten beginnen. Opeens staat Pi Noj midden in de kamer met een zwart snoer in zijn handen. Hij gebaart naar de meterkast en vraagt ā€“ electric? Ik knik, wat kan ik anders. Voorzichtig wurmt hij de uiteinden van het snoer tussen de polen van de hoofdschakelaar en buiten begint de betonmolen te draaien. Het feest kan beginnen.

Later op de dag merk ik dat mijn tuinslang in gebruik is voor de wateraanvoer en mijn bezem doet dienst om het oppervlak van het natte beton ruw te borstelen. Zo zijn er geen taalproblemen: ze pakken gewoon wat ze nodig hebben.

Ik ben in de keuken bezig als ik ineens een knal hoor en een brandlucht ruik. Uit de meterkast komt een steekvlam gevolgd door grijze rook. Het snoer is te zwak voor de 600V van de schakelaar en er is kortsluiting ontstaan. Ik hol naar buiten om alarm te slaan, maar er staat al iemand op de drempel om te helpen. Ik til het snoer op, maar brandt zowat mijn vingers. De man grijpt een katoenen placemat van tafel, pakt het snoer en geeft er een flinke ruk aan. Het breekt af en dan pas dooft de vlam.

Als we er niet zo snel bij waren geweest, was er brand uitgebroken. Daar komt de aannemer aangesneld. Hij schakelt de stroom uit en maakt het restant van het snoer los van de schakelaar. Wijzend op de resten zegt hij ā€“ no good. De heren druipen af en nu wordt het cement verder met de hand aangemaakt in een grote teil.

Later op de middag verschijnt Pi Noj met een nieuw dikker snoer met koperen geleiders, die probleemloos tussen de polen van de schakelaar glijden. De losse eindjes koperdraad die bij de kortsluiting zijn achtergebleven, veroorzaken nog dagenlang een vonkenregen in de kast, telkens wanneer de stroom uitvalt en de schakelaar moet worden omgezet. Het oude rubberen snoer wordt later op de dag pal onder mijn keukenraam verbrand vanwege het koperdraad dat uit de as gered wordt.

Op de dag dat we vertrekken voor de visumaanvraag vertel ik Pi Noj dat we het huis afsluiten. Hij moet maar stroom aftappen bij de buren. Wanneer we twee dagen later thuiskomen, zien we dat hij een betere oplossing heeft gevonden. Een grote cementwagen komt om de paar uur een volle tank leegstorten. Dat is zonder brandgevaar en gaat nog sneller ook.

Kristien gezien door Mark