Hele wereld rood

Wie mij tot voor kort gezegd had dat ik ooit nog eens om zes uur ’s ochtends energiek uit bed zou stappen, had ik voor gek verklaard. Inmiddels is het een dagelijkse routine.

Hoe kan het dat iemand zo verandert? Het moet aan de omstandigheden liggen. Word je misschien een avondmens door het leven in een stad dat overdag zo hectisch is? Maar nee, ook op het platteland in Normandië was ik dol op de avonden. Er lijkt maar een antwoord mogelijk: het zijn de tropen die het doen.

Zodra het ’s ochtends licht wordt beginnen de cicaden te sjirpen. Dat geluid is zo doordringend dat we meteen klaarwakker zijn. Buiten is het stil, de toeristen liggen hun roes uit te slapen. De temperatuur is nog aangenaam en dat maakt energiek.

Wanneer we het huis verlaten zijn de Thai al aan de slag. Fruitstallen worden ingericht, vleesspiesjes geroosterd, en de verse lading van de nachtboot wordt gelost.

Tegen achten wanneer we boodschappen doen, is iedereen fris en goed gehumeurd. Naarmate de hitte toeneemt, zakt dat in. Maar wij zitten dan meestal hoog en droog in de airco of onder een ventilator. Laat de boeren maar dorsen.

De avondschemering is hier van korte duur. Tegen een uur of zeven is het al pikkedonker. Op onbewolkte dagen kan je de zon in zee zien zakken. Het laatste eindje is een soort vrije val. Zonsondergangen zijn vaak adembenemend van kleur, vooral wanneer het licht gefilterd wordt door wolkenformaties. Meestal zijn die een voorbode van regen.

na een bloedhete dag loopt de temperatuur in de woonkamer ondanks twee grote plafondventilatoren gemakkelijk op tot 37 graden. We zoeken dan ook bijtijds ons heil in de voorgekoelde slaapkamer. De temperatuursdaling van tien graden is zo weldadig dat je vergeet dat de avond nog maar nauwelijks begonnen is. Misschien is dat wel het geheim van mijn goede humeur de volgende ochtend: ik ben gewoon uitgeslapen!

 

Zon komt op

Hele wereld rood

Ik ook

          Bert Schierbeek

Kristien gezien door Mark