Boterbriefje

Wij waren als eersten ter plekke. Het governmentsoffice van Koh Tao is maar klein en de chef loopt meer buiten rond dan dat hij achter zijn bureau zit. Twee vrouwen doen de lopende zaken: een nieuw identiteitsbewijs aanmaken, papieren die in het districtskantoor op het naburige Koh Panngan zijn gewaarmerkt afleveren aan de eilandbewoners.

We gaan buiten zitten wachten op het bruidspaar en de chef komt vragen wat we daar doen. Engels spreekt hij niet, en wij nog steeds geen Thai. Maar het woord ‘marry’ begrijpt hij: ok wacht maar, gebaart hij. Even later komt iemand die ons de dorpsoudste lijkt, behangen met drie prachtige amuletten aan een gouden ketting, tegenover ons zitten en bestudeert ons uitgebreid. Als hij daarmee klaar is, verdwijnt hij weer.

En daar heb je ze – de bruid op haar scooter, met haar moeder achterop die komt getuigen, en de gom, onze zoon, die komen trouwen voor de Thaise wet. Eenmaal binnen blijkt dat zij de eersten zijn die op Koh Tao trouwen. Vroeger moest iedereen daarvoor naar Koh Panngan.

Tijdens het opstellen van de trouwakte verleent het districtsbureau telefonische bijstand. Niet alleen zijn Tuk en Flavius het eerste bruidspaar, maar het is ook nog een ‘gemengd’ huwelijk. Een buitenlands paspoort dat moet worden omgezet in een Thais boterbriefje. Dat kost tijd.

Alle westerse namen moeten fonetisch worden vertaald. Ze worden er nerveus van. De chef in zijn kanariegele shirt houdt de regie stevig in handen. Af en toe grapt en grolt hij met het bruidspaar. Ik hoor Tuk’s moeder naast mij grinniken. De dorpsoudste komt er ook even bij zitten. De vrouw achter de computer doet het eigenlijke werk, ingefluisterd door de chef die aanwijzingen ontvangt door de telefoon. Als zij klaar is, maakt ze een proefuitdraai die wordt voorgelezen en goedgekeurd.

Het Thaise boterbriefje is een soort zakelijke overeenkomst. Hier geen trouwbeloftes zoals bij ons. Twee mensen sluiten een contract waarbij ze alles delen en worden ingeschreven op één adres. Het boterbriefje zelf is een vel papier, vol versieringen in de randen, dat ingeprint wordt met de gegevens van het bruidspaar. Het wordt ondertekend door bruid en gom, de getuigen en de ambtenaar en voorzien van diverse gekleurde stempels.

Na een uurtje zijn alle formaliteiten vervuld. Maar, omdat dit het eerste echtpaar van Koh Tao is, moet er een officiële foto worden gemaakt. Zittend, staand, vanuit alle hoeken, met en zonder getuigen, ambtenaar en andere aanwezigen. Een van die foto’s gaan ze gebruiken als reclamemateriaal. Niet verkeerd, want het bruidspaar mag er wezen. Ze stralen van geluk!

Kristien gezien door Mark