Lapmiddel

Sinds een maand wordt er vlakbij weer gebouwd. Deze keer door de aannemer die ook ons huis heeft neergezet, dus is het een serieuze klus. De bouwplek zelf is moeilijk bereikbaar. Onze oprijlaan dient als aanvoerplek voor al het materiaal dat vervolgens gedragen moet worden naar de helling waar het gebouw verrijst.

De hoeveelheid zand, grind en cement die inmiddels is versjouwd is indrukwekkend. De bouwvakkers lopen soms dagenlang alleen maar op en neer met zakken. En dat in deze hitte.

Zo’n bouwplaats heeft ook zijn voordelen, want eindelijk zijn wij aangesloten op de waterleiding van de berg. Nu hoeven we geen water meer te kopen als onze tank leeg is, maar zetten we gewoon de kraan open. In theorie dan.

Het heeft drie weken geduurd voordat de leiding met de tank verbonden werd. Het hoofddoel van het netwerk was de bouwplaats te voorzien van water, zodat de betonmolen kon draaien. De leiding was keurig langs de oprijlaan in het gras gelegd. Maar een paar regenbuien later dreigde hij te breken, omdat het probleem van de afkalvende berm nog steeds niet is opgelost. Het regenwater ondermijnt de oprit.

Toen het te gek werd, kwam er eindelijk actie. Een dag lang hebben de bouwvakkers lege zakken met aarde en zand staan vullen. Die zijn langs de weg in de berm gestapeld en daar bovenop rust nu de waterleiding. De definitieve oplossing of het zoveelste lapmiddel? We zullen zien.

Kristien gezien door Mark