Vassa

Nog nooit is er zoveel verkeer geweest op de weg die langs ons huis bergopwaarts voert. Vanaf de vroege ochtend was er een constante stroom van scooters, brommers, motoren en af en toe een auto. Afgeladen met mannen, vrouwen en kinderen, tot aan baby’s toe. Sommige scooters waren zo zwaar beladen dat ze de helling niet op kwamen. Dan werd het voertuig achtergelaten in de berm en ging het gezelschap te voet verder.

Op de top van de berg staat de tempel, dus moet het een religieuze feestdag zijn. Ik had geen flauw idee dat die hier zo in ere werden gehouden. De mensenstroom hield twee uur aan, voordat de eersten weer naar beneden kwamen.

Het is Vassa. Ieder jaar op 15 juli trekken Boeddhistische monniken zich terug voor een periode van drie maanden, gewijd aan studie en intensieve meditatie. Tot 15 oktober verlaten zij de tempelgronden niet. Vandaag is die periode plechtig ingeluid in aanwezigheid van een groot deel van de eilandbevolking. Voorzien van offergaven zijn zij hun respect gaan betuigen.

Tijdens Vassa doen praktiserende Boeddhisten aan een vorm van versterving, bijvoorbeeld niet roken of geen vlees eten. Een soort vasten dus. Vassa is een oude traditie die teruggaat tot de tijd van de Boeddha zelf. Gedurende het regenseizoen zochten de rondtrekkende monniken een tijdelijk onderkomen. Pas wanneer de wegen weer begaanbaar waren, trokken zij verder.

De westerse toerist heeft van dit alles geen benul. Religieuze feestdagen komen niet op de evenementenkalender voor. Even hebben de Thai het eiland voor zichzelf.

Kristien gezien door Mark