Novemberblues

Hoor de wind waait door de bomen is voor mij een van de meest heugenswaardige Sinterklaasliedjes. Het mist het kreupelrijm van de rest van het repertoire en de melodie wijkt af van de geijkte dreun. Dit liedje schiet me de laatste dagen onwillekeurig te binnen nu het stevig waait en de kokosnoten bij bosjes naar beneden komen.

We waren koud terug van Koh Samui of de rukwinden begonnen. Elke 90 dagen moeten we ons melden bij de Immigration Office, een soort vreemdelingendienst. Het kantoor ligt in een niet-toeristisch deel van het eiland waar je alleen de zogeheten residents tegenkomt, buitenlanders die hier wonen.

Soortgenoten zou ik ze niet willen noemen, want er zijn er bij die goed zijn voor vijftig jaar tuchthuis. Twee hondsbrutale Fransen bijvoorbeeld die het baliepersoneel als oud vuil behandelen. Maar daarmee zijn ze toch een eeuw te laat - de dames blaffen terug.

Er zijn de laatste jaren ook veel Russen neergestreken op Samui. Ze hebben hun eigen bars en restaurants met Russische keuken en ik zag zelfs een auto rijden van een Russisch bouwbedrijf. Integratie is duidelijk geen Russisch begrip.

In straf tempo wordt Samui volgebouwd. Dan is het op Koh Tao een stuk rustiger, ook al klinkt hier elke dag getimmer en gezaag. Zelfs tijdens de storm.

De wind, de grauwe luchten en de regenbuien roepen een novemberstemming op. Die associaties raak je als Hollander waarschijnlijk nooit meer kwijt. Zou de goede Sint wel komen? Nee, dat is voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij.

Kristien gezien door Mark