Lichtheid

Bezoek uit het vaderland maakt dat je met een ander oog kijkt naar je dagelijks bestaan. Zo merk je dat je al meer vervreemd bent van Europa dan je dacht. Het is vooral een kwestie van mentaliteit. Op deze helft van de aardbol wordt het leven lichter opgenomen dan wij gewend zijn. Niet dat mensen minder zorgen kennen, maar ze gaan er anders mee om. Het leven lijkt hier minder zwaar te wegen.

Mensen zijn direct en levenslustiger. De maatschappelijke controle is groot. In Amsterdam werd jaren geleden bij onze naaste buren op zolder een pillenlab opgerold. De man aan wie die zolderkamer was verhuurd, hadden wij zelfs nooit gezien. Zoiets is hier volstrekt ondenkbaar. Misschien omdat op een eiland iedereen familie is van iedereen. Ook van ons lijken ze alles te weten. Wij denken wel eens dat we hier anoniem zijn, maar volgens onze schoondochter is niets minder waar.

Chagrijnige Thai heb ik nog niet ontmoet. Het klimaat kan daar niet vreemd aan zijn. In landen rond de Poolcirkel grijpen mensen eerder naar de fles. De zon die driekwart jaar niet opkomt – daar moet je wel een hypochonder van worden.

Het leven hier doet denken aan de titel van een boek dat in de jaren tachtig een hype was en inmiddels zo goed als vergeten – De ondraaglijke lichtheid van het bestaan. De visie van een pessimist. Die lichtheid is juist heel goed draaglijk. Zo draaglijk dat ik hier niet meer weg wil.

 

Kristien gezien door Mark