Banaan

Het eerste vaste voedsel dat een baby hier krijgt is geprakte banaan en als je het geluk heb om hier oud te worden staat dat ook als laatste op je menu. Naast gekookte rijst. Bananen worden niet als fruit gegeten, maar als groente. Want ze zijn rijk aan mineralen zoals kalium en magnesium.

Je vindt hier bananen in alle soorten en maten. Ze worden dagelijks in grote manden aangevoerd vanaf het vasteland, waar de plantages zijn. Maar de wilde banaan, die al duizenden jaren oud is, groeit ook op het eiland. Zelfs in onze achtertuin. We hebben wat wortelstokken geplant uit de tuin van Tuk en voilà! Zon en regen doen de rest.

De vruchten van de wilde variant zijn niet lekker omdat ze vol pitten zitten. Maar eekhoorns zien daar geen been in. In de natuur gaat niets verloren.

Alles aan de bananenplant is bruikbaar. De gedroogde bladeren dienen als dakbedekking en bijna alles van de plant is bruikbaar in de keuken. Uiteraard de vrucht. Maar ook de bloem wordt klaargemaakt en in het groene blad worden toetjes van kleefrijst gewikkeld.

De plant die onder ons balkon staat is net in bloei geschoten. Een donkerrode bloemschede kondigt de start aan van een bananentros. De bloem blijft aan het uiteinde van de tros hangen en trekt die door haar gewicht omlaag. Omdat bananen omhoog groeien trekken ze krom. Weer een mysterie minder...

De lekkerste bananen zijn babybanaantjes: klein en zoet. De grootste soort wordt donkergroen verkocht en rijpt waar je bijstaat. Dat zijn de bakbananen, die in het gepeperde eten gaan.

Dat de doorsnee Thai een zoetekauw is komt vast door al die bananen. Van kindsbeen af zijn ze met die weezoete smaak vertrouwd.

Kristien gezien door Mark