Op herhaling

Het moet een half jaar geleden zijn dat er ’s avonds opeens mieren door de kamer vlogen. Gisteravond zaten we tv te kijken toen we opeens gevleugelde mieren over het beeldscherm zagen kruipen. Voorzichtig haalde ik ze een voor een weg, maar ontdekte toen dat het op de muur rond de lampen een drukte van belang was. Groot, klein, rood, zwart – alles krioelde door elkaar.

Toevallig had ik net die ochtend de elektrische vliegenmepper opgeladen, maar we konden wel aan de gang blijven. Was je links klaar, dan zat het rechts vol. We hadden geen puf om de bron te gaan zoeken, maar ik had een vermoeden dat er net als de eerste keer een nest in huis zat.

Vanochtend in alle vroegte heb ik de naaidoos buitengezet en voorzichtig geopend. de aanblik van de vorige keer stond nog op mijn netvlies. Maar nee, hij was brandschoon. Gewapend met een zaklantaarn dook ik de kast onder de trap in waar de naaidoos stond. En in het schijnsel van de lantaarn zag ik in de verste hoek zilvergrijze vleugeltjes oplichten. Half onder twee opgerolde slaapzakken, die ik pas nog had gewassen, lag een mierenkolonie. Lekker warm en donker. Daar kan je maar een ding tegen doen: platspuiten.

Een halve dag later was al het ongedierte uitgeroeid en het huis brandschoon. De slaapzakken hebben we weggedaan. Wat moet je daar ook mee in dit klimaat? Zelfs in het ‘koude’ jaargetijde moet je de slaapkamer nog koelen. Uit de kraan komt permanent warm tot lauw water. het ideale land voor zonenergie. Zodra hier zonnepanelen worden geïntroduceerd hebben we geen stroom van buitenaf meer nodig.

Kristien gezien door Mark