Watermeloen

De eerste keer dat ik een watermeloen zag, was in zijn natuurlijke omgeving. Een onafzienbaar veld vol laaggroeiende planten die onder hun bladerdak met oranjegele bloemen reusachtige donkergroene ballen verborgen. Zulke grote meloenen als toen op de Russische steppe heb ik later nooit meer ergens gezien. Overdadig veel en bovenmaats groot, zoals alles daar eind jaren zestig.

Ik werkte een maand op een kolchos en had als eerstejaarsstudentje net Russisch leren spreken, of wat daarvoor doorging. Mijn eerste kennismaking met het land vond plaats in de Koeban, de toenmalige graanschuur van de Sovjetunie, omgeven door tabaksvelden, abrikozenbongerds en ‘keizerinnetjes’, zoals de bloeiende maïskolven werden genoemd.

Als stadskind was ik sowieso geen natuur gewend, maar die watermeloenen waren voor mij ronduit een ontdekking. ’s Middags, als het te heet was om te werken, werd hier en daar een rijpe vrucht geraapt om de dorst te lessen. In het tentenkamp waar wij buitenlandse werkstudenten bivakkeerden – omgeven door een hekwerk, want we mochten niet vrijelijk met de kolchosbewoners omgaan – werd de meloen met een mes opengehakt. De aanblik van het rode vruchtvlees met de zwarte pitten verraste mij volledig. En dan de smaak: zoet en waterig tegelijk. De ideale dorstlesser, zelfs als de vrucht zondoorstoofd zo van het veld kwam.

In de jaren daarop deed de watermeloen ook zijn intrede in Nederland. Dankzij wat toen de ‘gastarbeiders’ heetten, de eerste Italianen en Spanjaarden die zich blijvend in de Lage Landen vestigden. Later werden zij gevolgd door andere migranten voor wie de watermeloen evenmin een onbekende was.

Op de markt in Utrecht kon je van die mensen leren hoe je op de donkergroene schil moest kloppen om te horen of een meloen rijp was. Ze deden het maar al te graag voor, zodat ik dat kunstje sindsdien onder de knie heb.

Meloenen zijn in Europa een seizoensgebonden fruitsoort. Vóór de nieuwe aardbeien hoef je ze niet te verwachten. Des te groter was de verrassing die mij hier in de tropen wachtte: alle dagen watermeloen! Ik kan mijn geluk niet op.

Kristien gezien door Mark