Film

Een paar keer is al geprobeerd om op Koh Tao een bioscoop op te zetten. Veel is daar niet voor nodig: een scherm en een paar banken. Ongeveer zoals wij vroeger naar de films van Laurel en Hardy gingen kijken: voor een dubbeltje en een houten kont.

Het is telkens mislukt en de laatste trend is nu filmverhuur. De meeste toeristen komen hier met hun tablet of computer en kunnen voor 60 Baht (= 1,50 €) een dvd van een film huren. Wij eilandbewoners kopen een schijfje voor dezelfde prijs.

Er is een levendige handel in dvd’s. Binnen no time na verschijning van een nieuwe film of serie is hier een illegale versie verkrijgbaar. Als je er snel bij bent, krijg je een slechte kopie zonder ondertitels. Wacht je een paar weken langer, dan is de beeldkwaliteit een stuk beter.

De winkel met het grootste aanbod is niet te vinden als je niet bent ingewijd. Vlak bij de pier moet je ergens achterom een donkere smalle trap op en als je boven komt, sta je opeens in een grote ruimte die afgeladen vol is met cd’s en dvd’s.

Vanochtend om half 12 trof ik er een vrouw die, alleen gekleed in een handdoek, net onder de douche vandaan kwam. Ze was in levendig gesprek met een paar jonge jongens die ik daar wel vaker had gezien. Blijkbaar is de winkel onderdeel van een woning. De vrouw keek me net zo verbaasd aan als ik haar. Toeristen komen zelden boven.

De films die hier op het eiland te koop zijn komen van Koh Samui. Maar het echte paradijs is Bangkok. Daar is de keuze aanzienlijk ruimer en de kwaliteit beter, als je de juiste adressen kent. Wij kennen inmiddels een aardige jongen die op de hoek staat bij ons hotel. Hij kent onze smaak en geeft een goede prijs. Meestal gaan we weg met een voorraad voor drie maanden. Zo hebben we nu alle series gezien die we de afgelopen tien jaar in Frankrijk hebben gemist. Daar hebben ze het niet zo op Engelse en Amerikaanse produkties.

Kristien gezien door Mark