Visumperikelen

Iedere 90 dagen moeten we ons melden bij de Immigratiedienst op Koh Samui. Kom je te laat, dan volgt een boete van 500 Baht (15 €) per persoon per dag. Deze keer duurt het nog maar een maand tot ons jaarvisum verloopt. Dus had ik alvast de papierwinkel verzameld om een nieuw jaarvisum aan te vragen. Maar of we dat ook meteen zouden krijgen, was de vraag.

Bij aankomst blijkt dat de sluitingstijd tussen de middag is afgeschaft. Het kantoortje is gewoon open en dus moet onze geplande lunch even wachten. Nu we het bord bij de ingang bestuderen, zien we dat ook de werkweek met een dag is ingekort. Niets is zo veranderlijk als de Thaise overheid. Je moet altijd en overal marges inbouwen. Nooit iets op de laatste dag laten aankomen, want die is er soms opeens niet meer.

Ik schuif mijn pak papieren onder de neus van de dame aan de balie. Zij kijkt ernaar en zegt dat we bij haar collega moeten zijn; ze wijst op een gesloten deur. Ik klop en hoor geen reactie. Wanneer ik de deur een eindje openduw, zie ik dezelfde ambtenaar als vorig jaar aan een bureau zitten dat afgeladen is met schalen voedsel. De lunchpauze kan dan wel afgeschaft zijn, maar de lunch zelf niet. Hij zit lekker te schransen en kijkt verstoord op. Ik mompel een excuus en leg de papieren op tafel. Hij gebaart ons terug naar het wachtlokaal en ik sluit de deur.

Een kwartiertje later zien we hem buiten een sigaretje opsteken en begrijpen dat we zo aan de beurt zijn. Zou alles in een keer lukken, of laat hij ons over een maand terugkomen? De deur gaat open en hij wenkt ons naar binnen. Het bureau staat nog steeds vol eetschalen waar nauwelijks van gegeten lijkt. Hij laat ons plaatsnemen en legt uit dat onze papieren in orde zijn op één ding na. Daar had hij vorig jaar ook al een aanmerking bij gemaakt maar toen was het kort dag. Nu hebben we volgens hem alle tijd om dat verzuim goed te maken, zodat de verlenging van ons visum in de toekomst een abc-tje is.

Wat ontbreekt is een gelegaliseerde verklaring dat we getrouwd zijn. Ons Hollandse trouwboekje geldt hier niet als een officieel dokument. Hij blijft vriendelijk maar beslist en verlengt ons tijdelijke visum met 30 dagen. Dat wordt een retourtje Bangkok naar de Nederlandse ambassade, hoewel de ambtenaar beweert dat de aanvraag ook telefonisch kan. We zullen zien of hij gelijk heeft. Dat kan nier eerder dan dinsdag, want ook Nederlandse ambtenaren profiteren hier van de lokale feestdagen. Een extra vrije maandag omdat Nieuwjaar in het weekend valt: on-Hollandser kan het niet.

Kristien gezien door Mark