Burgerplicht

De laatste keer dat er verkiezingen waren, woonden wij net in Thailand. We hadden ons keurig aangemeld bij de ambassade in Bangkok als nieuwe inwoners van dit land en wachtten op ons stembiljet. Maar in de drukte van die eerste maanden ontging het ons dat er geen post kwam van de ambassade en de verkiezingen waren voorbij voor we er erg in hadden.

Dat zou ons niet nog eens overkomen, dus zijn we deze keer tijdig begonnen. Stemmen in den vreemde heeft heel wat voeten in de aarde. Om te beginnen moet je geregistreerd worden in de gemeente Den Haag als Nederlander zonder adres in het vaderland. Gelukkig kan dat via internet. De computer maakt een dossier voor je aan en dat vul je zelf met je gegevens. Op het eind kan je een formulier printen dat je registratieaanvraag is.

Die aanvraag moet naar Den Haag of naar de ambassade van je woonland. Dan is het wachten op bevestiging en t.z.t. het stembiljet. Je hebt de keuze uit drie mogelijkheden: stemmen per post, stemmen op de ambassade of stemmen in Nederland als je daar toevallig bent.

Op de website van de ambassade wordt alvast uitgelegd dat je stem alleen geldig is als je het biljet invult met een rood potlood. Dus geen rode pen en al helemaal geen andere (potlood)kleur.

Wat krijgen we nou? Anno 2012 kan je alleen maar stemmen met een rood potlood? Alsof die overal ter wereld voorradig zijn. Op de ambassade liggen ze klaar, wordt ter geruststelling vermeld. Maar een retourtje van 1000 kilometer naar Bangkok hebben we voor onze stem niet over. We gaan hier wel op zoek naar kleurpotloden. Het zou toch te gek zijn als de boel op zo’n detail moest stranden.

Kristien gezien door Mark