Pech

In het leven van alledag leggen onze eilandbewoners een ware doodsverachting aan de dag. Veiligheidsvoorschriften bestaan niet op Koh Tao en elementaire regels van zelfbescherming worden genegeerd. Boeddha zegene de greep…

Vanochtend zagen we onder het huis van de buren iemand bezig om een stalen frame te lassen – zonder veiligheidsbril. Scooters worden bestuurd door halfnaakte mensen op blote voeten zonder valhelm. Het onvermijdelijke letsel is onnodig groot.

Bij ruwe zee worden duikleerlingen van de ene boot op de andere geladen. Wie op het verkeerde moment overstapt, heeft pech gehad. Kleine veerboten zie je passagiers aan land brengen zoals vroeger, voordat de catamaran in de vaart kwam. Bij gebrek aan een loopplank moeten mensen over de reling klimmen om door de bemanning op de wal te worden getrokken. Hun loodzware bagage wordt met veel moeite van het deinende schip op de kade getild. Kinderen gaan van hand tot hand. Avontuurlijk, tenminste zolang de zon schijnt en het niet stormt.

De meest gevaarlijke situaties zie je in de bouw. Op gammele steigers van goedkope boomstammetjes zie je evenwichtskunstenaars met bouwmaterialen in de weer. De gebouwen worden alsmaar hoger. Vooral langs het strand. Regelmatig worden mislukte bars en winkeltjes gesloopt en vervangen door nieuwe met een paar extra verdiepingen voor de verhuur. Twee vliegen in een klap, of een domme vergissing? Wie wil er nu logeren in een winkelstraat waar het horecaleven tot diep in de nacht doordendert?

Je vraagt je wel eens af wat er gebeurt als iemand van zo’n bouwsteiger valt. Vooral wanneer het illegale Birmezen betreft. Laatst was er arbeidscontrole op het eiland. Een delegatie van de instantie op Koh Samui, waar wij ons eens per jaar moeten melden voor onze AOW-gegevens, was op zoek naar illegalen. Maar ze waren hun ronde begonnen op het naburige Koh Panngan, zodat wie niet gevonden wilde worden op Koh Tao rustig kon onderduiken. Toch liepen een paar ongelukkigen nog tegen de lamp. Tijdens het bezoek van de controleurs lagen sommige bouwwerken stil en waren restaurantjes gesloten. Maar na hun vertrek was alles weer snel bij het oude.

Invaliditeitsuitkeringen bestaan hier niet. Een rolstoel heb ik op dit eiland nog niet waargenomen. Wie niet meer uit de voeten kan, moet naar het vasteland verhuizen waar de voorzieningen beter zijn. Krukken zijn de enige hulpmiddelen die ruim voorradig zijn. Voor de farang die misstapt of van zijn scooter valt. En wat als een Birmees zonder papieren een ongeluk krijgt? Die heeft pas echt pech gehad.

Kristien gezien door Mark