Water

Vanochtend na het zwemmen wilden we zoals gewoonlijk het chloor van onze huid afspoelen, maar er kwam geen water uit de douche. We keken de Thai die het zwembad schoonhoudt vragend aan. No rain – luidde zijn verklaring voor de waterstop. Today no, tomorrow no, this week no. Dat belooft nog wat, want het heeft al in geen tijden geregend en zowat alle waterputten zijn leeg. Op het hoogtepunt van het zomerseizoen heerst hier een serieus watergebrek.

Onze leverancier moet zelf ook water inkopen en dat verhoogt de prijs. Eerst vroeg hij het dubbele, maar toen we daarop niet meteen reageerden zakte de prijs een flink eind, zodat hij nu 100 Baht hoger is dan normaal. Er moet een lucratieve handel zitten in regenwater want autootjes met plastic tanks van 1000 liter in de achterbak racen als gekken heuvel op heuvel af. Schaarste brengt het kapitalisme tot bloei.

Ook de prijs van een bootticket is gestegen. Wij hopen dat het tijdelijk is. Voor een westerse toerist is het nog steeds spotgoedkoop: 2,5 uur varen voor zestien euro. Toeristen hoor je dan ook niet klagen, ook niet over het zonovergoten weer. En wie wil er nou regen in zijn vakantie? Maar wij houden ons hart vast voor de watervoorziening. Er wordt hier steeds meer gebouwd en menig huis krijgt een eigen zwembad. Waar moet al dat water vandaan komen? De Thai halen hun schouders op. Wie dan leeft dan zorgt – is hun beleid.

In het zwembad boden ze ons trouwens een ad hoc oplossing voor de afgesloten douche. Een tuinslang die het zwembad in de vroege ochtend van vers water voorziet, werd even voor ons uit het water getild. Konden we ons toch afspoelen. We genieten hier een status aparte.

 

Kristien gezien door Mark