Wai

Niets is zo ondoorgrondelijk voor de farang als het Thaise rangen- en standenstelsel. Iedereen in Thailand is hoger of lager dan een ander, en dat komt tot uiting in de wai. De Thaise manier van groeten met de handen gevouwen voor de borst kent een oneindig aantal nuances.

Het respect dat je de ander betuigt zit in de juiste hoogte waarop de wai gebracht wordt. Is hij te laag, dan beledig je iemand. Te hoog, dan breng je de ander in verlegenheid. Zelfs de kleinste Thaise kinderen doen het feilloos goed maar de farang die het probeert, gaat geheid in de fout. Wij zijn in het begin een paar keer gewaarschuwd door Thai die ongemakkelijk werden van onze wai. Beter groeten met een vriendelijke hoofdknik dan je belachelijk te maken.

Die ingewikkelde hiërarchie dateert uit de 15e eeuw. Tijdens het bewind van koning Trailok kreeg elke burger een rang toegekend. Vrouwen stonden het laagst op de maatschappelijke ladder. Via ambteloze mannen, ambtenaren en ministers kroop je status omhoog om te eindigen bij de hoogste geestelijk leider. Alleen royalty stak daar nog bovenuit.

Staaltjes van eerbetoon voor de koninklijke familie zie je tijdens Thaise feestdagen op de tv. Leden van het koningshuis worden bij de plechtigheden geassisteerd door bedienden die op hun knieën komen aangekropen. Zoals wij achterwaarts horen weg te lopen van de koningin, zo kruipen zij achterwaarts wanneer hun taak volbracht is. De hoogste monnik valt zo’n zelfde eerbetoon ten deel.

De adelstand bestaat niet meer in Thailand. Hier kan je geen jonkheer, geen baron of markies tegenkomen. Daarentegen weet iedereen wel hoe het heurt. Daar hebben ze geen handboek etiquette voor nodig.

Kristien gezien door Mark