Vooruitgang

Hier op Koh Tao kom je ze ’s ochtends vroeg nog tegen, monniken die met hun bedelnappen voedsel ophalen. Maar er zijn steeds meer tempels in het land waar het handjevol monniken binnen blijft en voedsel bestelt bij een plaatselijke afhaalthai.

De Thaise kloosters lopen langzaam leeg en monniken verliezen hun maatschappelijke functie. Die leegloop hangt nauw samen met de economische vooruitgang in het land. In de stedelijke agglomeraties vieren mensen de religieuze feestdagen liever in shopping-malls dan in de tempel. De huidige consumptiemaatschappij heeft steeds minder plaats voor de Boeddhistische tradities.

Voor de iPhone-generatie heeft het contemplatieve kloosterleven zijn glans verloren. Intreden in een kloostergemeenschap is niet langer eervol en vanzelfsprekend. Tempelscholen hebben hun monopolie verloren aan het verplichte staatsonderwijs. Het traditionele verblijf van een paar maanden als monnik in een tempel ter afsluiting van je jeugd, is bekort tot nauwelijks een week. ‘Fabrieksmonniken’ worden die eendagsvliegen genoemd.

Om de kloostergemeenschappen draaiende te houden worden monniken ‘geïmporteerd’ uit Myanmar. Het voormalige Birma staat bekend als het land van de tienduizend tempels en de welvaart is er nog zo laag dat er novieten in overvloed zijn. Zo heeft Thailand niet alleen Birmese gastarbeiders in de bouw en de toeristenindustrie, maar ook in de tempels.

Die jonge aanwas krikt de gemiddelde leeftijd van de bejaarde Thaise monniken weer wat op. Hun imago kan ook wel een steuntje gebruiken want er zijn recentelijk heel wat schandalen geweest. Video’s van diefstal van donaties, drankmisbruik en onbetamelijk gedrag met vrouwen en mannen werden op grote schaal verspreid via de sociale media. Het heeft de reputatie van het Boeddhisme geen goed gedaan.

Monniken zijn geen morele autoriteiten meer. Hun taken lijken – net als in het Westen – beperkt tot rituelen zoals huwelijken, begrafenissen en inzegeningen. Dat is de prijs van de vooruitgang.

Kristien gezien door Mark