Tradities

Zodra het vanochtend licht was, begon het knallen. Overal werden altaartjes opgericht waarvoor ontelbare rotjes werden afgestoken. De kruitdampen waren hier en daar zo dicht dat scooterbestuurders een hand voor ogen sloegen. Uiteraard zonder vaart te minderen, want zo is hier de rijstijl.

Bij de waterwinkel was de rook zo dik dat ik de auto aan de kant moest zetten. Daar hadden ze een elektriciteitsbuis van een paar meter lengte volgestopt met rotjes die achter elkaar ontploften. Het jaar 4709 is op Koh Tao met heel veel lawaai verjaagd.

Vandaag is het Chinese nieuwjaar begonnen. Ik stond ervan te kijken hoeveel Chinezen – of Thai van Chinese afkomst – hier wonen. Want heel wat winkels en restaurantjes zijn voor twee dagen dicht. Thai zijn trouwens altijd wel in voor een feestje. Zo wordt in Thailand binnen vier maanden maar liefst drie keer nieuwjaar gevierd.

Het spits is afgebeten door het westerse nieuwjaar. Volgens de christelijke jaartelling leven we sinds 1 januari in het jaar 2013. Onze jaartelling loopt mijlenverver achter op de Chinese, die sinds vandaag bij het jaar 4710 is beland. Hun jaartelling begint bij de heerschappij van de Gele Keizer. Huangdi geldt als de grondlegger van de Chinese beschaving. In het taoïsme wordt hij vereerd als een god.

Het Thaise nieuwjaar volgt straks in april. Dat feest duurt traditioneel drie dagen en dit jaar nog eens een dag extra omdat het deels in een weekend valt. Dan is het precies 2556 jaar geleden dat de Boeddha werd geboren. Van die drie kalenders – de christelijke, taoïstische en boeddhistische – is de christelijke internationaal het wijdst verbreid. Het jaar 2556 is daarom in Thailand al op 1 januari ingegaan. Toch gaat er in dit deel van de wereld niets boven tradities.

Een van die oeroude gebruiken is het afsteken van vuurwerk. Die traditie stamt uit China, waar nog voor de uitvinding van het buskruit werd ontdekt dat groene bamboe knalt wanneer het in brand wordt gestoken. Dat waren de eerste rotjes die met hun geknal boze geesten op de vlucht moesten jagen. Rotjes zijn hier het hele jaar door in de supermarkt te koop en worden bij tal van gelegenheden afgestoken, maar nog altijd met de bedoeling om boze geesten te verjagen. Tijdens de Chinese en Thaise oudejaarsavond knallen rotjes, rotjes en nog eens rotjes. Siervuurwerk wordt bewaard tot nieuwjaarsdag.

Een andere traditie is gastvrijheid. De mensen op dit eiland gaan door voor stug. Op het eerste gezicht zijn ze dat misschien ook wel, wat nauwelijks verbazing wekt met al die toeristen die hen niet altijd voor vol nemen. Op weg naar het zwembad werden we gewenkt door een Thaise vrouw die voor haar huis aan de koffie zat. We hadden haar daar wel vaker gezien en groetten altijd beleefd. Deze keer wenkte ze ons en gebaarde of we koffie wilden. Nou, dat sloegen we niet af.

Haar man – een van de tuinlieden van BAN’s – knikte goedkeurend dat we de uitnodiging aannamen en ook de grootmoeder kwam ons begroeten. We namen plaats op de betonnen omheining van hun binnenplaatsje en zaten even later aan de koffie met gefrituurde deegslierten – het Thaise ontbijt bij uitstek. Veel conversatie was er niet vanwege het taalprobleem, maar dat was geen bezwaar. De boodschap was duidelijk. Je aanwezigheid wordt gewaardeerd en je hoort erbij.

Kristien gezien door Mark