Reparatie

Het leek wel of de voorband van de auto langzaam leegliep. Maar het duurde dagen voordat ik het zeker wist. Bij de garage zagen ze meteen dat er iets mis was. Ze demonteerden de band, pompten hem stijf op en dompelden hem in een bak water. Jawel hoor, er stegen luchtbelletjes op.

De monteur pakte een priem en stak die in het gaatje. Hij bewoog hem flink op en neer en toonde ons triomfantelijk een gat dat nu opeens groot was. Tja, dat was niet meer te repareren. Al probeerde hij het nog te stoppen met een stukje rubber. Een nieuwe band leek hem het beste. Ons inmiddels ook. Hij liet een hulpje de maat noteren en zei ons over twee dagen terug te komen. De nieuwe band moest van het vasteland komen. We vertrokken op de reserveband die ook niet helemaal betrouwbaar was.

Twee dagen later reden we in de middag langs. Het was zondag maar dat maakt hier geen verschil. De garagehouder keek ons vragend aan. Is de band al gearriveerd, vroeg ik in mijn beste Thais. Als een rechtgeaarde Thai zei hij geen nee, maar begon te telefoneren. Even later gaf hij ons de prijs door van de band. Ja, dat is in orde zeiden wij met het idee dat hij de band er nu meteen op zou zetten. Maar de nieuwe band bleek nog niet besteld te zijn.

Een halve week later – we namen het nu ruim – gingen we weer even langs. Nu werden er twee (!) splinternieuwe banden aangerold. Alleen was er een probleempje – de stroom was uitgevallen. We keken de monteur verslagen aan maar bleven wachten op een oplossing. Toen nam hij het heft in handen. Hij gebaarde ons naar de kant en met vereende krachten begonnen ze de auto op te krikken. Met de hand draaiden ze de wielbouten los. Daar was veel kruipolie bij nodig. Twee wielen werden samen met de nieuwe banden op een klein autootje geladen dat hoestend en proestend wegreed.

Ondertussen testten ze de overgebleven banden die ze monteerden als reservewiel en voorwielen. Na een minuut of twintig kwam het pruttelende vrachtwagentje terug. De nieuwe banden prijkten op de oude velgen. Blijkbaar beschikte een andere garage over een generator.

In een handomdraai werden de achterwielen gemonteerd. De chef maakte even snel een proefritje op het garageterrein en wij kregen de sleutel gepresenteerd en de rekening. Omdat we maar op één band hadden gerekend, kwamen we geld tekort. Even zo vrolijk mochten we wegrijden. Op een eiland komt niemand immers onder zijn schulden uit.

Kristien gezien door Mark