Kinderen

Zonder enige overgang is het hitteseizoen aangebroken. Op dagen dat er geen zuchtje wind is, kan je maar beter zo min mogelijk bewegen. Een gekke gewaarwording dat het Thaise nieuwjaar juist in deze periode valt. Het contrast met onze decembermaand kan haast niet groter zijn.

De feestelijkheden zijn nog twee weken weg, maar de opwinding is nu al voelbaar. Dat komt doordat de grote vakantie is begonnen en je opeens overal kinderen ziet. Niet alleen de jongsten die hier schoolgaan, maar ook pubers die middelbaar onderwijs volgen op het vasteland.

Het is opeens een heel stuk tieriger. Groepjes tieners duiken ’s ochtends vroeg met kleren en al giechelend het zwembad in, lopen in colonne hard als training voor de boksarena of scheuren op de brommers van hun pa of ma. De kleintjes zijn voor een paar maanden bevrijd van schooluniform en discipline.

Kinderen in Thailand zijn zelfstandiger en sneller volwassen dan in Europa. Misschien omdat ze opgroeien in minder strikt gezinsverband. Vrouwen worden al jong zwanger en de meeste ouders zijn niet getrouwd. Veel kinderen hebben halfbroers en zusters. Niet het gezin maar de familie is hier de spil van de samenleving.

In de massagesalon was het laatst gezellig druk. De vrouw van de dokter, die de zaak runt, had haar dochters meegebracht. Zij is vorig jaar moeder geworden van een zoontje dat zij met de dokter deelt. De meisjes komen uit een eerdere verbintenis. Net als hun moeder krijgen zij een schoonheidsbehandeling. Het is nog vroeg; wij zijn de enige klanten.

Ze kijken allebei doodernstig terwijl hun nagels worden gevijld en gelakt. De kleinste is net klaar en loopt op haar hakken om haar geelgelakte teennagels te laten drogen, terwijl zij op haar vingers blaast die felroze kleuren. Haar oudere zusje heeft een meer gewaagde smaak. Zij laat elke nagel in een andere kleur lakken en kijkt geconcentreerd toe of alles gaat zoals zij het wil. De moeder neemt met een brede glimlach het compliment over haar kroost in ontvangst.

Een week later treffen we er een meisje dat sprekend op de dokter lijkt. Ze zal een jaar of zeven zijn, met een alerte blik en halflang gitzwart haar. Bij binnenkomst doet ze een spelletje op een roze tablet, maar zodra we liggen hoor ik dat zij de massageruimte binnenkomt. Ze weet zich te gedragen en praat op fluistertoon.

Blijkbaar boeit het haar wat er gebeurt, want even later knielt zij op bed naast de masseuse. Ze stelt vragen, krijgt antwoord en mag assisteren. Uit het aangrenzende vertrek haalt ze extra attributen omdat ik een ontsteking heb die geijsd moet worden. Even later dekt ze zorgzaam mijn voet toe die onder de handdoek was uitgeglipt.

Zo leert ze spelenderwijs en niemand die het haar verbiedt. De vrijheid van Thaise kinderen is groot. Ook voor volwassenen gelden minder regels en dat maakt het leven hier een heel stuk aangenamer dan in het overgeciviliseerde westen. Als we aangekleed zijn en de ontvangstruimte binnenstappen voor een kopje gemberthee, zit het meisje in een massagestoel. Net als haar halfzusje krijgt ook zij regenboognagels.

Kristien gezien door Mark