Frontberichten

Eindelijk lijk ik op de juiste pijnmedicatie te zitten, zodat ik weer eens zelf achter de computer kruip. Ook mijn zojuist verworven looprek kan voor vandaag even aan de kant. Niet kunnen lopen moet – deo volente – goedkomen door de bestraling, waarmee afgelopen vrijdag een vliegende start is gemaakt. Ik lig na urenlange uiterst precieze metingen en de fabricatie van een soort maliënkolder van nylon, die telkens over mijn gezicht en borst wordt geklemd om mijn nekwervels te kunnen bestralen zonder de ruggengraat te beschadigen, 5 dagen per week een uur onder het apparaat. Daartoe ben ik von Neck biß Fuss in drie kleuren inkt getatoeëerd en afgeplakt voor de juiste stralingshoek. Dat masker is het meest vervelende, de rest valt reuze mee. Zeker nu ik van die nare pijn af ben. Volgens de dokter zou ik trouwens al veel meer pijn moeten hebben. Zo ben ik toch weer een beetje een goudhaantje.

 

Gisterenmiddag zag ik de oncoloog voor de uitslag van de biopsie. Maandag begint de chemokuur. Gelukkig eerst de meest lichte met relatief weinig bijwerkingen. Laten we hopen dat die effect heeft. De chemo zorgt er in principe voor dat ik met minder bestraling toe kan. We gaan het zien.

Kristien gezien door Mark