Risico's

De bovenburen van mijn Russische vrienden in S. hadden een groot aquarium aangeschaft. Ter geruststelling kwamen zij melden dat ze WA-verzekerd waren in geval de reuzenkom uiteen zou spatten en het water beneden door het plafond kwam lekken.

Alsof een Rus wakker zou liggen van het risico op waterschade! De risico’s waarmee zij hebben leren leven zijn van een categorie waartegen geen verzekering valt af te sluiten: willekeur, wetteloosheid, zwendel en verraad. Verzekeraars bestonden dan ook niet in de Sovjetunie.

Mijn vrienden kwamen niet uitgelachen over die bangige Hollanders. Verzekeringen leken hun een geniale oplichterstruc. Een slaatje slaan uit angst voor een gebeurtenis die misschien nooit plaats zal vinden! Hun hilariteit over die vissenkom werkte aanstekelijk. Zo had ik het verzekeringswezen nog nooit bekeken…

 

Het was inmiddels tien jaar later, de tijd waarin de beurzen piekten en iedere huisvrouw opeens in aandelen deed. Op verjaardagen zaten ze tegen elkaar op te bieden: ‘Wat, maak jij maar 30 procent? Dan doe je het knap verkeerd.’

Onze Russische vrienden hadden het Hollandse strand verruild voor dat van de Côte d’Azur, en wij waren verhuisd naar Normandië. Het gesprek kwam op beleggingen, waar zij niets in zagen. Bezit moet voor een Rus, met zijn aangeboren argwaan tegen instituties, tastbaar zijn en concreet. De abstracte geldhandel leek hun maar riskant.

Eén simpele vraag deed ons kinderlijke vertrouwen in het bankwezen wankelen: ‘Holland is een rijk land, maar waar ìs al dat geld eigenlijk?’ Even zaten we met de mond vol tanden. Tja, alle rijkdom van Holland is belegd. De banken beheren al onze spaartegoeden en pensioengelden.

Onze vrienden vonden dat lichtzinnig op het roekeloze af. Gepokt en gemazeld door het Sovjetbestaan roken zij onraad, lang voordat wij zover waren.

Kristien gezien door Mark